|
Zwrot VAT dla polskich firm
po 1 stycznia 2010
DYREKTYWA RADY 2008/9/WE
z dnia 12 lutego 2008 r.
określająca szczegółowe zasady zwrotu podatku od wartości dodanej,
przewidzianego w dyrektywie 2006/112/WE, podatnikom niemającym siedziby
w państwie członkowskim zwrotu, lecz mającym siedzibę w innym państwie
członkowskim
(Dz.U.UE L z dnia 20 lutego 2008 r.)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w
szczególności jego art. 93,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego(1),
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Zarówno dla władz administracyjnych państw członkowskich, jak i dla
podmiotów gospodarczych, poważny problem stanowi wdrażanie przepisów
wykonawczych ustanowionych w dyrektywie Rady 79/1072/EWG z dnia 6
grudnia 1979 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich
odnoszących się do podatków obrotowych - warunki zwrotu podatku od
wartości dodanej podatnikom niemającym siedziby na terytorium kraju(3).
(2) Ustalenia zawarte w tej dyrektywie należy zmienić pod względem
terminu, w jakim podmioty gospodarcze są powiadamiane o decyzjach
dotyczących wniosków o zwrot. Jednocześnie należy ustanowić obowiązek
przedstawiania odpowiedzi w określonych terminach także przez te
podmioty. Ponadto należy uprościć i unowocześnić procedurę przez
uwzględnienie wykorzystania nowoczesnych technologii.
(3) Nowa procedura powinna poprawić sytuację podmiotów gospodarczych,
ponieważ państwa członkowskie są zobowiązane do wypłaty odsetek, jeżeli
zwrot został zrealizowany z opóźnieniem, a prawo podmiotów gospodarczych
do odwołania zostanie wzmocnione.
(4) Do celów jasności i większej przejrzystości, przepis dotyczący
stosowania dyrektywy 79/1072/EWG, znajdujący się uprzednio w dyrektywie
Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
podatku od wartości dodanej(4), powinien zostać włączony do
niniejszej dyrektywy.
(5) Ponieważ cele niniejszej dyrektywy nie mogą zostać w wystarczającym
stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na
rozmiary działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie
Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą
pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą
proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsza dyrektywa nie
wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(6) Zgodnie z pkt 34 porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie
lepszego stanowienia prawa(5) zachęca się państwa
członkowskie do sporządzania i publikowania, dla własnych potrzeb oraz w
interesie Wspólnoty, tabel wskazujących - w zakresie w jakim jest to
możliwe - związek pomiędzy niniejszą dyrektywą a przepisami ją
transponującymi.
(7) W związku z tym, w celu uzyskania większej jasności, dyrektywa
79/1072/EWG powinna zostać uchylona z zastrzeżeniem koniecznych środków
przejściowych w odniesieniu do wniosków o zwrot złożonych przed dniem 1
stycznia 2010 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Niniejsza dyrektywa określa szczegółowe zasady zwrotu podatku od
wartości dodanej (VAT), przewidzianego w art. 170 dyrektywy 2006/112/WE,
podatnikom niemającym siedziby na terytorium państwa członkowskiego
zwrotu, którzy spełniają warunki określone w art. 3.
Artykuł 2
Na użytek niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:
1) "podatnik
niemający siedziby w państwie członkowskim zwrotu" oznacza podatnika, w
rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, niemającego siedziby w
państwie członkowskim zwrotu, lecz mającego siedzibę na terytorium
innego państwa członkowskiego;
2) "państwo
członkowskie zwrotu" oznacza państwo członkowskie, w którym został
naliczony VAT względem podatnika niemającego siedziby w państwie
członkowskim zwrotu w odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia
usług na jego rzecz przez innych podatników w tym państwie członkowskim
lub w odniesieniu do importu towarów do tego państwa członkowskiego;
3) "okres zwrotu"
oznacza okres, o którym mowa w art. 16, objęty wnioskiem o zwrot podatku;
4) "wniosek o zwrot"
oznacza wniosek o zwrot VAT naliczonego w państwie członkowskim zwrotu
względem podatnika niemającego siedziby w państwie członkowskim zwrotu w
odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług na jego rzecz przez
innych podatników w tym państwie członkowskim lub w odniesieniu do
importu towarów do tego państwa członkowskiego;
5) "wnioskodawca"
oznacza podatnika niemającego siedziby w państwie członkowskim zwrotu,
występującego z wnioskiem o zwrot.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do wszystkich podatników niemających
siedziby w państwie członkowskim zwrotu, którzy spełniają następujące
warunki:
a) podczas okresu
zwrotu podatnik ten nie miał na terytorium państwa członkowskiego zwrotu
siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia
działalności gospodarczej, z których dokonywano transakcji gospodarczych,
albo, w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia
działalności gospodarczej, nie miał tam stałego miejsca zamieszkania ani
zwykłego miejsca pobytu;
b) podczas okresu
zwrotu podatnik ten nie dostarczał żadnych towarów ani nie świadczył
usług uważanych za dostarczane lub świadczone w państwie członkowskim
zwrotu, z wyjątkiem następujących transakcji:
(i) dostawy usług
transportu i usług pomocniczych do takich usług, zwolnionych zgodnie z
art. 144, 146, 148, 149, 151, 153, 159 lub 160 dyrektywy 2006/112/WE;
(ii) dostawy towarów
i usług na rzecz osoby zobowiązanej do zapłaty VAT zgodnie z art.
194-197 i art. 199 dyrektywy 2006/112/WE.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do:
a) kwot VAT, które
według ustawodawstwa państwa członkowskiego zwrotu zostały nieprawidłowo
zafakturowane;
b) kwot VAT
zafakturowanych w odniesieniu do towarów, których dostawa jest, lub może
być, zwolniona na mocy art. 138 lub art. 146 ust. 1 lit. b) dyrektywy
2006/112/WE.
Artykuł 5
Każde państwo członkowskie zwraca wszystkim podatnikom niemającym
siedziby w państwie członkowskim zwrotu wszelki VAT naliczony w
odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług na ich rzecz przez
innych podatników w tym państwie członkowskim lub w odniesieniu do
importu towarów do tego państwa członkowskiego, o ile takie towary i
usługi są używane w celu dokonania następujących transakcji:
a) transakcji, o
których mowa w art. 169 lit. a) i b) dyrektywy 2006/112/WE;
b) transakcji na
rzecz osoby zobowiązanej do zapłaty VAT zgodnie z art. 194-197 i art.
199 dyrektywy 2006/112/WE, na zasadach stosowanych w państwie
członkowskim zwrotu.
Bez uszczerbku dla art. 6, na użytek niniejszej dyrektywy prawo do
zwrotu podatku naliczonego określa się zgodnie z dyrektywą 2006/112/WE,
na zasadach stosowanych w państwie członkowskim zwrotu.
Artykuł 6
Aby być uprawnionym do uzyskania zwrotu w państwie członkowskim zwrotu,
podatnik niemający siedziby w państwie członkowskim zwrotu musi
dokonywać transakcji dających prawo do odliczenia w państwie
członkowskim siedziby.
W przypadku gdy podatnik niemający siedziby w państwie członkowskim
zwrotu dokonuje w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę, zarówno
transakcji dających prawo do odliczenia, jak i transakcji niedających
prawa do odliczenia w tym państwie członkowskim, przedmiotem zwrotu
przez państwo członkowskie zwrotu może być jedynie ta część VAT
podlegającego zwrotowi zgodnie z art. 5, która odpowiada pierwszemu
rodzajowi transakcji, zgodnie z art. 173 dyrektywy 2006/112/WE na
zasadach stosowanych przez państwo członkowskie siedziby.
Artykuł 7
W celu otrzymania zwrotu VAT w państwie członkowskim zwrotu podatnik
niemający siedziby w państwie członkowskim zwrotu kieruje do tego
państwa członkowskiego elektroniczny wniosek o zwrot i przedkłada go
państwu członkowskiemu, w którym ma siedzibę, za pośrednictwem portalu
elektronicznego utworzonego przez to państwo członkowskie.
Artykuł 8
1. Wniosek o zwrot zawiera następujące informacje:
a) nazwisko/nazwę i
pełny adres wnioskodawcy;
b) adres do
kontaktu drogą elektroniczną;
c) opis
działalności gospodarczej wnioskodawcy, na potrzeby której nabywane są
towary i usługi;
d) okres zwrotu
objęty wnioskiem;
e) oświadczenie
wnioskodawcy, że podczas okresu zwrotu nie dostarczył żadnych towarów
ani nie świadczył żadnych usług uważanych za dostarczone lub wykonane w
państwie członkowskim zwrotu, z wyjątkiem transakcji, o których mowa w
art. 3 lit. b) pkt (i) oraz (ii);
f) numer
identyfikacyjny VAT lub numer rejestracji podatkowej wnioskodawcy;
g) szczegółowe dane
dotyczące rachunku bankowego, w tym numer IBAN i kod BIC.
2. Oprócz informacji określonych w ust. 1 we wniosku o zwrot, dla
każdego państwa członkowskiego zwrotu i dla każdej faktury lub dokumentu
importowego, znajdują się następujące informacje:
a) nazwisko/nazwa i
pełny adres dostawcy;
b) z wyjątkiem
przypadku importu, numer identyfikacyjny VAT lub numer rejestracji
podatkowej dostawcy, nadany przez państwo członkowskie zwrotu zgodnie z
przepisami art. 239 i 240 dyrektywy 2006/112/WE;
c) z wyjątkiem
przypadku importu, prefiks państwa członkowskiego zwrotu zgodnie z art.
215 dyrektywy 2006/112/WE;
d) data i numer
faktury lub dokumentu importowego;
e) podstawa
opodatkowania i kwota VAT wyrażone w walucie państwa członkowskiego
zwrotu;
f) kwota VAT
podlegająca odliczeniu, obliczona zgodnie z art. 5 i art. 6 akapit drugi,
wyrażona w walucie państwa członkowskiego zwrotu;
g) w stosownych
przypadkach, proporcja podlegająca odliczeniu, obliczona zgodnie z art.
6, wyrażona jako wartość procentowa;
h) rodzaj nabytych
towarów i usług, określony przy użyciu kodów z art. 9.
Artykuł 9
1. We wniosku o zwrot do opisu rodzaju nabytych towarów i usług stosuje
się jeden z następujących kodów:
1 = paliwo;
2 = wynajem
środków transportu;
3 = wydatki
związane ze środkami transportu (inne niż towary i usługi, o których
mowa w kodzie 1 i 2);
4 = opłaty drogowe
i inne opłaty dla użytkowników dróg;
5 = koszty podróży,
takie jak opłaty za taksówki, opłaty za transport publiczny;
6 = zakwaterowanie;
7 = żywność,
napoje i usługi restauracyjne;
8 = opłaty za
wstęp na targi i wystawy;
9 = wydatki na
artykuły luksusowe, rozrywkowe i wydatki reprezentacyjne;
10 = inne.
Przy stosowaniu kodu 10 należy określić rodzaj nabytych towarów i usług.
2. Państwo członkowskie zwrotu może wymagać od wnioskodawcy dodatkowych
informacji, przedstawionych za pomocą kodów elektronicznych, odnoszących
się do każdego kodu określonego w ust. 1 w zakresie, w jakim informacje
takie są niezbędne z powodu jakichkolwiek ograniczeń prawa do odliczenia
na mocy dyrektywy 2006/112/WE, na zasadach stosowanych w państwie
członkowskim zwrotu lub do celów zastosowania odpowiedniego odstępstwa
uzyskanego przez państwo członkowskie zwrotu na mocy art. 395 lub 396
wspomnianej dyrektywy.
Artykuł 10
W przypadku gdy podstawa opodatkowania podana na fakturze lub dokumencie
importowym wynosi 1.000 EUR lub więcej lub równowartość tej kwoty w
walucie krajowej, państwo członkowskie zwrotu, bez uszczerbku dla
wniosków o dodatkowe informacje na mocy art. 20, może wymagać, aby wraz
z wnioskiem o zwrot wnioskodawca przedłożył drogą elektroniczną kopię
faktury lub dokumentu importowego. W przypadku gdy faktura dotyczy
paliwa, próg wynosi 250 EUR lub równowartość tej kwoty w walucie
krajowej.
Artykuł 11
Państwo członkowskie zwrotu może wymagać od wnioskodawcy przedstawienia
opisu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej za pomocą
zharmonizowanych kodów określonych zgodnie z art. 34a ust. 3 akapit
drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003(6).
Artykuł 12
Państwo członkowskie zwrotu może określić język lub języki, których
wnioskodawca ma używać celem przedstawienia informacji zawartych we
wniosku o zwrot lub ewentualnych informacji dodatkowych.
Artykuł 13
Jeżeli po przedłożeniu wniosku o zwrot proporcja podlegająca odliczeniu
zostanie skorygowana zgodnie z art. 175 dyrektywy 2006/112/WE,
wnioskodawca dokonuje korekty kwoty, o zwrot której się ubiegał lub
której zwrot już uzyskał.
Korekta dokonywana jest we wniosku o zwrot w trakcie roku kalendarzowego
następującego po danym okresie zwrotu lub, jeżeli wnioskodawca nie
składa żadnych wniosków o zwrot w tym roku kalendarzowym, przez złożenie
oddzielnej deklaracji za pośrednictwem portalu elektronicznego
utworzonego przez państwo członkowskie siedziby.
Artykuł 14
1. Wniosek o zwrot odnosi się do następujących transakcji:
a) zakupu towarów
lub usług, który został zafakturowany w okresie zwrotu, pod warunkiem że
VAT stał się wymagalny w momencie fakturowania lub wcześniej, lub w
odniesieniu do którego VAT stał się wymagalny w okresie zwrotu, pod
warunkiem że zakup ten został zafakturowany zanim podatek stał się
wymagalny;
b) importu towarów
w okresie zwrotu.
2. Poza transakcjami, o których mowa w ust. 1, wniosek o zwrot może
również odnosić się do faktur lub dokumentów importowych niebędących
przedmiotem wcześniejszych wniosków o zwrot i dotyczących transakcji
dokonanych w ciągu danego roku kalendarzowego.
Artykuł 15
1. Wniosek o zwrot przedkłada się państwu członkowskiemu siedziby do 30
września roku kalendarzowego następującego po okresie zwrotu. Wniosek
uznaje się za złożony dopiero wtedy, gdy wnioskodawca przedstawił
wszystkie informacje wymagane na mocy art. 8, 9 i 11.
2. Państwo członkowskie siedziby bezzwłocznie przesyła wnioskodawcy
elektroniczne potwierdzenie otrzymania wniosku.
Artykuł 16
Okres zwrotu nie może być dłuższy niż rok kalendarzowy ani krótszy niż
trzy miesiące kalendarzowe. Wnioski o zwrot mogą jednak odnosić się do
okresu krótszego niż trzy miesiące, kiedy okres ten dotyczy pozostałej
części roku kalendarzowego.
Artykuł 17
Jeżeli wniosek o zwrot odnosi się do okresu zwrotu krótszego niż rok
kalendarzowy, ale nie krótszego niż trzy miesiące, postulowana kwota
zwrotu VAT nie może być mniejsza niż 400 EUR lub jej równowartość w
walucie krajowej.
Jeżeli wniosek o zwrot odnosi się do okresu zwrotu wynoszącego rok
kalendarzowy lub pozostałą część roku kalendarzowego, kwota VAT nie może
być mniejsza niż 50 EUR lub jej równowartość w walucie krajowej.
Artykuł 18
1. Państwo członkowskie siedziby nie przekazuje wniosku państwu
członkowskiemu zwrotu, gdy jedna z poniższych sytuacji ma zastosowanie
do wnioskodawcy w państwie członkowskim siedziby w okresie zwrotu:
a) wnioskodawca nie
jest podatnikiem do celów VAT;
b) wnioskodawca
dokonuje wyłącznie transakcji dostaw towarów lub świadczenia usług
zwolnionych bez prawa do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie
zgodnie z art. 132, 135, 136, 371, art. 374-377, art. 378 ust. 2 lit.
a), art. 379 ust. 2 lub art. 380-390 dyrektywy 2006/112/WE lub
przepisami przewidującymi takie same zwolnienia, jak te zawarte w Akcie
przystąpienia z 2005 r.;
c) wnioskodawca
jest objęty zwolnieniem dla małych przedsiębiorstw przewidzianym w art.
284, 285, 286 i 287 dyrektywy 2006/112/WE;
d) wnioskodawca
jest objęty wspólnym systemem ryczałtowym dla rolników przewidzianym w
art. 296-305 dyrektywy 2006/112/WE.
2. Państwo członkowskie siedziby drogą elektroniczną powiadamia
wnioskodawcę o swojej decyzji podjętej zgodnie z ust. 1.
Artykuł 19
1. Państwo członkowskie zwrotu bezzwłocznie powiadamia wnioskodawcę,
drogą elektroniczną, o dacie otrzymania wniosku.
2. Państwo członkowskie zwrotu powiadamia wnioskodawcę o decyzji o
przyjęciu lub odrzuceniu wniosku o zwrot w terminie czterech miesięcy od
jego otrzymania przez to państwo członkowskie.
Artykuł 20
1. Gdy państwo członkowskie zwrotu uważa, że nie posiada wszystkich
stosownych informacji, na podstawie których można podjąć decyzję
dotyczącą całości lub części wniosku o zwrot, może ono zażądać, drogą
elektroniczną, dodatkowych informacji, w szczególności od wnioskodawcy
lub właściwych organów państwa członkowskiego siedziby, w terminie
czterech miesięcy, o którym mowa w art. 19 ust. 2. W przypadku gdy
dodatkowe informacje są wymagane od osoby innej niż wnioskodawca lub
właściwy organ państwa członkowskiego, wniosek należy złożyć drogą
elektroniczną wyłącznie wtedy, gdy odbiorca wniosku z takim żądaniem ma
dostęp do takich środków.
Gdy zachodzi taka konieczność, państwo członkowskie zwrotu może zażądać
dostarczenia dalszych dodatkowych informacji.
Informacje żądane zgodnie z niniejszym ustępem mogą obejmować
przedstawienie oryginału lub kopii stosownej faktury lub dokumentu
importowego, w przypadkach gdy państwo członkowskie zwrotu ma
uzasadnione wątpliwości co do ważności lub rzetelności konkretnego
wniosku. W takim przypadku progi określone w art. 10 nie mają
zastosowania.
2. Państwo członkowskie zwrotu musi otrzymać informacje żądane na mocy
ust. 1 w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania takiego żądania
przez osobę, do której skierowane jest żądanie.
Artykuł 21
W przypadku gdy państwo członkowskie zwrotu żąda dodatkowych informacji,
powiadamia ono wnioskodawcę o decyzji o przyjęciu lub odrzuceniu wniosku
o zwrot w terminie dwóch miesięcy od otrzymania żądanych informacji lub,
jeśli jego żądanie przekazania informacji dodatkowych pozostało bez
odpowiedzi, w terminie dwóch miesięcy od upłynięcia terminu, o którym
mowa w art. 20 ust. 2. Niemniej jednak termin, w którym należy podjąć
decyzję dotyczącą całości lub części wniosku o zwrot, zawsze wynosi co
najmniej sześć miesięcy od daty otrzymania wniosku przez państwo
członkowskie zwrotu.
W przypadku gdy państwo członkowskie zwrotu żąda dalszych dodatkowych
informacji, przekazuje ono wnioskodawcy decyzję dotyczącą całości lub
części wniosku o zwrot w terminie ośmiu miesięcy od otrzymania wniosku
przez to państwo członkowskie.
Artykuł 22
1. W przypadku przyjęcia wniosku o zwrot państwo członkowskie zwrotu
wypłaca zatwierdzoną kwotę zwrotu nie później niż w terminie 10 dni
roboczych od upływu terminu, o którym mowa w art. 19 ust. 2, lub - gdy
żądano przedstawienia dodatkowych informacji lub dalszych dodatkowych
informacji - od upływu terminów, o których mowa w art. 21.
2. Zwrot jest realizowany w państwie członkowskim zwrotu lub, na żądanie
wnioskodawcy, w każdym innym państwie członkowskim. W tym drugim
przypadku wszelkie opłaty bankowe za przelew zostają odliczone przez
państwo członkowskie zwrotu od kwoty, która ma być zwrócona
wnioskodawcy.
Artykuł 23
1. W przypadku gdy wniosek o zwrot zostanie odrzucony w całości lub
części, państwo członkowskie zwrotu przedstawia wnioskodawcy, wraz z
decyzją, przyczyny odrzucenia wniosku.
2. Odwołania od decyzji o odrzuceniu wniosku o zwrot wnioskodawca może
składać do właściwych organów państwa członkowskiego zwrotu z
zastrzeżeniem tych samych warunków dotyczących formy i terminów, jakie
określono dla odwołań w przypadku wniosków o zwrot składanych przez
osoby mające siedzibę w tym państwie członkowskim.
Jeżeli, na mocy przepisów państwa członkowskiego zwrotu, niepodjęcie
decyzji dotyczącej wniosku o zwrot w terminie określonym w niniejszej
dyrektywie nie jest uważane za przyjęcie ani za odrzucenie wniosku,
wnioskodawca ma do dyspozycji wszelkie procedury administracyjne lub
sądowe, którymi dysponują podatnicy mający siedzibę w tym państwie
członkowskim. Jeżeli żadna z takich procedur nie jest dostępna,
niepodjęcie decyzji dotyczącej wniosku o zwrot w tych terminach oznacza,
że wniosek uznaje się za odrzucony.
Artykuł 24
1. W przypadku gdy zwrot otrzymano w sposób niezgodny z prawem lub w
inny nieprawidłowy sposób, właściwe organy w państwie członkowskim
zwrotu przystępują bezpośrednio do odzyskania niesłusznie wypłaconych
kwot oraz wszelkich kar i odsetek nałożonych zgodnie z procedurą
obowiązującą w państwie członkowskim zwrotu, bez uszczerbku dla
przepisów w zakresie wzajemnej pomocy w odzyskiwaniu VAT.
2. W przypadku gdy kara administracyjna lub odsetki zostały nałożone,
ale nie zostały uiszczone, państwo członkowskie zwrotu może zawiesić
wszelkie dalsze zwroty na rzecz danego podatnika do wysokości
niezapłaconej kwoty.
Artykuł 25
Państwo członkowskie zwrotu uwzględnia, w formie zmniejszenia lub
zwiększenia kwoty zwrotu, kwotę korekty dokonanej w związku z
wcześniejszym wnioskiem o zwrot, zgodnie z art. 13 lub w przypadku
złożenia oddzielnej deklaracji w formie oddzielnej płatności lub
odzyskania.
Artykuł 26
Odsetki od kwoty zwrotu należnej wnioskodawcy są mu należne od państwa
członkowskiego zwrotu w przypadku wypłaty zwracanej kwoty po terminie
określonym w art. 22 ust. 1.
Przepisy akapitu pierwszego nie mają zastosowania, jeżeli wnioskodawca
nie dostarczy w określonym terminie państwu członkowskiemu zwrotu
zażądanych przez nie dodatkowych informacji lub dalszych dodatkowych
informacji. Nie mają one również zastosowania do czasu otrzymania przez
państwo członkowskie zwrotu dokumentów, które zgodnie z art. 10 należy
przekazać drogą elektroniczną.
Artykuł 27
1. Odsetki są naliczane od dnia następującego po terminie wypłaty zwrotu
określonym w art. 22 ust. 1, do dnia, w którym został on faktycznie
dokonany.
2. Stopy odsetek odpowiadają obowiązującej stopie procentowej stosowanej
w odniesieniu do zwrotów VAT podatnikom mającym siedzibę w państwie
członkowskim zwrotu zgodnie z prawem krajowym tego państwa
członkowskiego.
Jeżeli nie zgodnie z prawem krajowym nie wypłaca się odsetek w przypadku
zwrotów na rzecz podatników mających siedzibę w danym państwie
członkowskim, należne odsetki odpowiadają odsetkom lub równoważnym
należnościom, jakie dane państwo członkowskie zwrotu stosuje względem
opóźnionych płatności VAT przez podatników.
Artykuł 28
1. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do wniosków o zwrot złożonych po
dniu 31 grudnia 2009 r.
2. Dyrektywę 79/1072/EWG uchyla się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2010
r. Jej przepisy mają jednak w dalszym ciągu zastosowanie do wniosków o
zwrot złożonych przed dniem 1 stycznia 2010 r.
Odesłania do uchylonej dyrektywy są traktowane jako odesłania do
niniejszej dyrektywy.
Artykuł 29
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe,
wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy
ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2010 r. Państwa członkowskie niezwłocznie
informują o nich Komisję.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do
niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej
publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez
państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty głównych przepisów
krajowych, przyjmowanych przez państwa członkowskie w dziedzinie objętej
niniejszą dyrektywą.
Artykuł 30
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w
Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 31
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lutego 2008 r.
|
|
W imieniu Rady
|
|
|
A. BAJUK
|
|
|
Przewodniczący
|
______
(1)
Dz.U. C 285 E z 22.11.2006, s. 122.
(2)
Dz.U. C 28 z 3.2.2006, s. 86.
(3)
Dz.U. L 331 z 27.12.1979, s. 11. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą
2006/98/WE (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 129).
(4)
Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą
2007/75/WE (Dz.U. L 346 z 29.12.2007, s. 13).
(5)
Dz.U. C 321 z 31.12.2003, s. 1.
(6)
Dz.U. L 264 z 15.10.2003, s. 1.
©
European Communities (Wspólnoty Europejskie), http://eur-lex.europa.eu/
Za
autentyczne uważa się wyłącznie przepisy prawne Unii Europejskiej
opublikowane w papierowych wydaniach Dziennika Urzędowego Unii
Europejskiej.
|
